Czy wspólne dziedzictwo można „zaklepać” na własność? Mam pewną refleksję dotyczącą używania nazw regionalnych, historycznych czy kulturowych jako nazw własnych dla prywatnych osób, firm i projektów, a nawet zespołów i stowarzyszeń. Coraz częściej symbole i określenia, które budują naszą wspólną tożsamość, stają się szyldami reklamowymi. Moim zdaniem to nie jest w porządku. Dlaczego? To wspólne…
Przeglądałam dziś nagrania na YouTube i zauważyłam, jak wiele utworów ludowych publikowanych jest bez rzetelnego opisu. Często podaje się tylko nazwiska wykonawców, a o autorach tekstu, czy melodii nie ma ani słowa. A przecież to, że pieśń jest tradycyjna, nie znaczy, że jest niczyja. Wiele pieśni ma konkretnych autorów. Czasem są znani z nazwiska, niektórzy…
Zwyczaj „ciągnięcia kloca”, który praktykowany był u Lasowiaków, polegał na tym, że w ostatni dzień zapustów, a w niektórych miejscowościach w Środę Popielcową, pannie, której nie udało się wyjść za mąż w czasie karnawału, przywiązywano do pasa ciężki kawał drewna i kazano ciągnąć go przez wieś. Towarzyszyły temu zwyczajowi żarty i przyśpiewki. Kloc symbolizował…
Denerwuje Was, gdy ktoś świętuje „Kusaki” na dwa tygodnie przed czasem? Nie jesteście sami! Zarówno na Roztoczu Zachodnim, jak i w sercu Sandomierskiej Puszczy, porządek w kalendarzu był rzeczą świętą. Doskonale pamiętam, kiedy i jak świętowano tzw. Ostatki i Kusaki. Wiele słyszałam też opowieści na ten temat od najstarszych mieszkańców tych regionów. ZAPUSTY/OSTATKI – to…
5 lutego, w tradycji chrześcijańskiej i ludowej, wspomina się św. Agatę i święci sól. Dawniej wierzono, że ta poświęcona sól, przechowywana w domu przez cały rok – najczęściej w chustce, za obrazem lub na belce pod powałą, chroni mieszkańców i dobytek przed zagrożeniami naturalnymi oraz działaniem sił nieczystych. W tradycyjnej symbolice sól nie była…
Dla członków Stowarzyszenia na Rzecz Promocji Kultury Tradycyjnej Życie z Przytupem był to rok pełen śpiewów i spotkań. Oto wydarzenia, które zorganizowaliśmy sami lub w których uczestniczyliśmy. 1) Co zorganizowaliśmy lub współorganizowaliśmy Spotkanie noworoczne – nowy rok rozpoczęliśmy w kręgu przyjaciół i sympatyków; był poczęstunek, śpiew i rozmowy dotyczące planów na dalsze miesiące. Warsztaty i…
„Skończyła mi się droga, zabieram się do Boga, robię dziś pożegnanie i ostatnie rozstanie z tym światem”. Słowa tej dawnej pieśni pogrzebowej towarzyszą mi odkąd dowiedziałam się o niespodziewanej śmierci Zbyszka. Wciąż trudno mi uwierzyć, że odszedł tak nagle, że nie pożegnał się z nami – on, który tak lubił gości i zawsze potrafił stworzyć…
W listopadzie Zofia Dąbrowska i Aleksandra Suchowiecka zanurzyły się w pieśniach o świętych oraz w pastorałkach, domykając tym samym swoją wspólną drogę w ramach programu stypendialnego NIKiDW „Mistrz–Uczeń”. Przez siedem kolejnych miesięcy, od maja aż po późną jesień, przechodziły razem przez kolejne etapy pracy – od bezpośredniego przekazu tradycyjnego śpiewu, przez warsztaty i działania plastyczne,…
3 listopada, w deszczowy i pełen zadumy wieczór, na Cmentarzu Parafialnym w Miechocinie rozbrzmiały dawne pieśni żałobne. Wśród migoczącego światła zniczy i dźwięku spadających kropel deszczu odbyło się wydarzenie „Pieśni żałobne – otwarte spotkanie śpiewacze”, zorganizowane przez Stowarzyszenie na Rzecz Promocji Kultury Tradycyjnej „Życie z przytupem”. Zanim rozpoczęliśmy wspólne śpiewanie, zapaliliśmy znicz na grobie Marii…
Cokolwiek w świecie jest, wszystko marność,Choćby mnie królewska doszła godność.Wszystko zginie, świat przeminie,Króla i cesarza śmierć nie minie. W październiku 2025 roku Aleksandra Suchowiecka i Zofia Dąbrowska zrealizowały wspólny projekt poświęcony pieśniom żałobnym i zadusznym – dawnym śpiewom towarzyszącym człowiekowi w chwilach pożegnania, pamięci i zadumy. W ramach współpracy uczennica Aleksandra Suchowiecka poznawała te pieśni…
